Maigret En Het Lijk Bij De Sluis by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-09-12T22:00:00+00:00

De verbogen trapper

Toen de commissaris de Southern Cross voorbijreed, die met haar kielzog het riet achter zich nog lange tijd in beroering hield, stond de kolonel nog altijd aan het roer, en voorin was Wladimir bezig een kabel op te winden.

Maigret wachtte het jacht op bij de sluis van Aigny. Het schutten verliep feilloos, en toen het schip gemeerd lag, stapte de Rus aan wal om zijn papieren te tonen en de sluiswachter een fooi te geven.

-Deze muts is toch van u, niet? informeerde de commissaris, terwijl hij op hem toestapte.

Wladimir bestudeerde het ding, dat nog slechts een smerig vod was, en vervolgens de vrager.

-Dank u! zei hij tenslotte en pakte de muts aan.

-Een ogenblikje! Wilt u me eens vertellen, wanneer u die hebt verloren?

De kolonel volgde het tafereel met zijn ogen zonder enig blijk van aandoening te geven.

-Hij is gisteravond in het water gevallen, verklaarde Wladimir, terwijl ik over de achtersteven gebogen stond om met een bootshaak de waterplanten te verwijderen, waardoor de schroef vastzat. Achter ons lag een aak. De schippersvrouw lag op haar knieen in het roeibootje de was te doen. Zij heeft hem weer opgevist en ik heb hem aan dek laten liggen om te drogen.

-Met andere woorden, de afgelopen nacht heeft hij aan dek gelegen?

-Ja . Vanmorgen is het mij niet opgevallen, dat hij daar niet meer lag.

-Was hij gisteren al vuil?

-Nee! De schippersvrouw heeft hem, nadat ze hem had opgevist, door het zeepsop heen gehaald, waarmee ze de was deed .

Het jacht rees schoksgewijs omhoog en reeds had de sluiswachter de zwengel van de bovendeur met beide handen vastgepakt.

-Als ik het me goed herinner, was het de Phenix, die achter u lag, niet?

-Ik meen van wel. Ik heb de aak vandaag niet meer gezien.

Maigret groette vaag en liep naar zijn fiets, terwijl de kolonel, onverstoorbaar, de motor aanzette en even knikte, toen hij langs de sluiswachter heen voer.

De commissaris bleef hem nog geruime tijd peinzend staan nakijken, verbaasd over de verwonderlijke eenvoud, waarmee alles aan boord van de Southern Cross in zijn werk ging.

Het jacht vervolgde zijn weg zonder zich om hem te bekreunen. Amper richtte de kolonel, van zijn plaats aan het roer, een vraag tot de Rus, die antwoord gaf met een enkel zinnetje.

-Is de Phenix hier ver vandaan? informeerde Maigret.

-Waarschijnlijk in het rak van Juvigny, op vijf kilometers afstand . Die vaart niet zo snel als dat ding daar .

Maigret was enkele ogenblikken eerder bij de aak dan de Southern Cross en Wladimir moest hem uit de verte wel zien staan praten met de schippersvrouw.

De details klopten. Terwijl zij de vorige avond haar was deed, die je nu, opgebold door de wind, zag hangen aan een stalen lijn, over de aak gespannen, had zij de muts van de matroos opgevist. Een ogenblik later had deze aan haar zoontje twee francs geschonken.

Het was vier uur in de middag. De commissaris ging weer in het zadel zitten, het hoofd zwaar van tegenstrijdige hypothesen. Er lag hier grint op het jaagpad en dat knerpte onder de fietsbanden, die aan weerszijden van de wielen steentjes deden opspatten.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.